Eigenlijk mag het niet meer, sinds al weer enige tijd officieel geen Wachtumer meer, maar
sommige dingen moet je dan toch op papier kwijt en met je mede- Wachtumers delen. Officieel
had ik dit stukje naar www.coevorden.nl op moeten sturen, heb er alleen nog geen afdeling
'Cross Country Coevordenaars' kunnen vinden..

Inmiddels al weer 2 maanden geleden ben ik vertrokken vanaf NS-station Hoogeveen voor weer
een Wereld Wiede trip. Na een kleine dag reizen met NS en KLM zou ik dan aankomen op de
internationale luchthaven van Panama. Na een nachtje bijkomen in een Panamees hotel ben ik de
volgende met een bootje opgehaald om aan boord te gaan van het 'Made in China' schip
Alaskaborg. M'n voorganger als stuurman hiermee blij makend, hij zou de volgende dag de
omgekeerde reis naar huis maken.

Nou zegt een scheepsnaam in dit geval niet zoveel, de reis ging gelukkig voorlopig nog niet
richting Alaska, de lange broeken en dikke truien konden nog even onder in de koffer blijven
zitten. Al in Amerika was van alles wat geladen voor verschillende eilandjes in de Grote
Oceaan. De lading bestond uit onder andere betongaas en -molens voor een Tahitiaanse beunhaas
en tweedehands brandweerwagens en schoolbussen voor Nieuw Caledonie. Als laatste zouden de
inheemse kannibalen op Papoea-Nieuw Guinea verrast worden met door Frans ontwikkelingsgeld
aangeschafte vuilniswagens. Ik kon me al verheugen op de blije gezichten van al die eilanders
zo gauw dat gloednieuwe materieel uit het ruim gehesen zou worden!

De Grote, of ook wel Stille Oceaan bleek inderdaad aardig groot en stil te zijn, het bleek
toch 2 weken varen te zijn naar Tahiti. Veel meer dan een verdwaalde zeemeeuw en een enkele
Chinese vissersboot kwamen we er dan eigenlijk ook niet tegen. Tussen zo'n beetje Tahiti en
Nieuw Zeeland liggen er wel honderden kleine eilandjes verspreid, de meeste voor het eerst
door Europeanen gezien door 16e en 17e eeuwse ontdekkingsreizigers. Dat het ze soms aan
inspiratie ontbrak om weer een nieuw ontdekt eiland te benamen blijkt hier duidelijk uit de
namen; Treasure Island, Inaccessible Island, Disappointment Island, maar degene die 't meest
voor een bezoek uitnodigde was toch wel Booby Island.
Wat Tahiti betreft bleken de reisgidsen ook wel aardig te kloppen. Een schitterende natuur
en bloemenmeisjes in witte jurkjes op goudgele stranden. Was er graag nog twee weken langer
gebleven, maar om Mart Smeets weer te citeren; 'De reis ging verder en de Tour de Alaskaborg
wacht op niemand!'

Op het Franstalige Nieuw Caledonie hebben een collega en ik nog een poging gedaan om aan de
lokale bingo mee te doen. Ons Frans was echter niet voldoende om de rap opeenvolgende
getallen op de bingokaart af te kunnen strepen. De hoofdprijs bleef helaas op het eiland.
Maar misschien is het wel een idee om de volgende bierbingo in 't Turfhok ook in 't Frans te
doen, dat is chaos verzekerd...
Na ook nog gelost te hebben op Papoea-Nieuw Guinea ging de reis verder naar Australie, waar
een collega WWW'er in de onkruidbestrijding zit. Volgens een artikel uit de 'Australian
Observer' hebben de hiervoor gebruikte chemicalien een slechte invloed op vooral de reptielen
die in Australie leven. Volgens de schrijver van het artikel hebben de bestrijdingsmiddelen
chemische castratie van kikkers tot gevolg!

Kortom; Hans IJken als deskundige op dit gebied maar even gebeld. Hans wilde wel 'even'
langskomen om dit probleem piekfijn uit te leggen. Zo gezegd, zo gedaan en enkele dagen later
draaide een zwarte Toyota Corolla het haventerrein van de spoorrailsfabriek van Whyalla op.
Achter het stuur een bekend gezicht en zo konden al snel twee Wachtumers elkaar de hand
schudden ver van huis aan de andere zijde van de aarde. Een hut en kooi waren zo geregeld en
zo werd ik even later onder het genot van enkele flessen Carlton Draught op het achterdek
gerust gesteld over het lot van de Australische kikkers.
De volgende dag, allebei iets minder fit, stond er voor Hans een terugreis van een halve dag
op de planning. De Alaskaborg had een reis van 3 weken via nog enkele Australische havens
naar Abu Dhabi in de Perzische Golf voor de boeg, maar dat komt een andere keer nog wel es.

Om dan ook met een prijsvraag af te sluiten heb ik er een over het wild in Australie;

Welke diersoort komt in het wild voor in Australie, maar is hier geimporteerd door de mens en
begint onderhand een aardige plaag te worden?

Is dit;
a. de kangaroe
b. de wallaby
c. de kikker
d. de kameel

Goede antwoorden kunnen weer worden gestuurd naar; mv.alaskaborg.deck@wagenborg.com

De foute antwoorden naar;
verkeerdantwoord@waku-waku.nl