Om een goed initiatief in stand te houden (de WWWer) hiermee ook een bijdrage van mijn kant.
Al een paar jaar ga ik regelmatig naar Hong Kong en vaste land China (vooral Shanghai).
Sinds 2006 hebben we een eigen kantoor in Hong Kong en sinds een paar maanden ook in Shanghai. Tot nu toe ging ik meerdere keren hier naar toe, meestal voor een dag of 7-8. In die tijd kun je precies een bijna ontploffende agenda afwerken maar is er weinig tijd en gelegenheid echt te wennen aan de mensen, de wijze van werken, cultuurverschillen etc. Daarbij ook niet altijd even praktisch als afspraken uitlopen of verzet moeten worden. Dan zit er toch gauw weer een week of 6 tussen en dat wil je natuurlijk ook niet. Gestress van begin tot eind dus. Ook voor onze eigen medewerkers niet prettig want daar heb je al helemaal geen tijd meer voor. Het kwam regelmatig voor dat ik in 8 dagen maar een paar uur op kantoor was. Als je dan pretendeert dat het gewoon een Adbeco Accountantskantoor is, net als die in Nederland, dan komt dat in praktijk niet goed over. Ook niet onbelangrijk, de kosten rijzen met zoveel reizen de pan uit., zowel in geld als in tijd. Maar besloten in al mijn wijsheid dat ik dit jaar maar 2 keer ga (werd toch 3…), maar dan voor een aaneengesloten periode van ca 5 weken. Ook voor thuis niet altijd even leuk natuurlijk maar met de Skype (inclusief videobeeld) zien we elkaar toch een paar keer per dag, en praten we elkaar bij.
De 30e mei dus vertrokken met een extra volle koffer (weer het voetbal feest van de Wachtummer Mannschaft gemist dus…..).
Rechtstreeks op Hong Kong in een uurtje of 12. Half 8 ’s ochtends aangekomen en ik kon gelukkig direct het appartement in. Aan de Amoy Road (als je dat uitspreekt klinkt het wel weer erg Drents…). Voor Hong Kong begrippen erg ruim opgezet. Woonkamer, keuken, slaapkamer en badkamer. En dat bij elkaar opgeteld net zo groot als onze deel…. Net gerenoveerd, 23 verdiepingen hoog en door de crisis mocht ik kiezen welke van de 92 appartementen ik wilde. Ik denk niet meer dan 15 bezet op dit moment. Voor het drukken van de vraagprijs natuurlijk lekker, wat gezelligheid betreft een stuk minder. Maar goed, alle aandacht gaat naar ons 15en en dat is ook wel weer prettig. Nadeel van een appartement is natuurlijk dat ontbijt niet inbegrepen is. Nou ontbijt volgens mij geen enkele Hong Kong Chinees thuis, maar doen ze dat in een van de (heel) vele restaurantjes. Die zitten gewoon altijd vol. Alleen in ‘mijn’ buurt (Hong Kong Island) al zo’n 50 Starbucks, Deli Francen, McDonalds, Burgerkings, etc. etc. Niet bij elkaar opgeteld maar per merk…! En de vooral lokale Chinese winkeltjes overstijgen dat aantal vele malen. Voor lunch en diner geldt trouwens hetzelfde.
Het is goed merkbaar dat hier 7 miljoen geregistreerde mensen wonen en miljoenen illegalen. Knetterdruk. Met een dagtemperatuur van een graadje of 33, exclusief uitlaatgassen die blijven hangen tussen de gebouwen, ook erg wennen. Maar dat geldt ook voor de airco’s en turboliften
.
Gisteren dus even naar een eilandje (Cheung Chau voor de Google Earth fans) geweest samen met mijn Hong Kong Chinese collega, haar man en zoontje. Net als Jelle 8 jaar maar hij kan niet voetballen. Wel pianospelen (natuurlijk…). Met een snelle boot een half uurtje uit de kust naar een soort van Ameland. Maar dan anders. Lekker rondgelopen. Naar het strand -daar kunnen ze ons wat van leren trouwens, geen peuken, rotzooi, Duitsers enzovoort- en ’s avond aan een soort van boulevard gegeten aan een wiebelende plastic tafel op wiebelende plastic stoelen. Zou je alleen nooit heen gaan maar ik vertrouwde volledig op mijn gezelschap. Als ze dit hun kind geven, zal het toch wel goed zijn….(hij at alleen maar rijst bleek achteraf). Ik mocht samen met Derrick (ze hebben hier vaak een 2e, westerse naam) uitzoeken. Levende vissen, kingcrab, gigagarnalen en scalops. Doodmaken (of niet?!), kruiden erbij en de wok in.
Fantastisch gegeten!
Maar vandaag weer another day at the office… Ik zit hier nu 9 dagen en ik rol er wel weer in.
Wordt vervolgd….
George