Weer in Hong Kong

We zijn er weer! Na de hele maand juni is het nu de hele maand oktober chinezen. Stuk aangenamer nu. Graadje of 30 overdag, geen regen en ’s avonds koelt het goed af naar 25 graden. Even afzien dus vergeleken bij jullie…

Nu Kees ook nog over Hong Kong begint te schrijven, wordt het voor mij wel heel lastig. Er begint een ware stedenrelatie te ontstaan tussen ons Wachtum en Hong Kong zo lijkt het. Daar kan Rotterdam nog een puntje aan zuigen. Ik beperk mij in dit verslagje maar even tot wat kleine wetenswaardigheden.

OV-kaart: In Nederland krijgen we het maar niet voor elkaar maar hier heb ik gewoon een OV-kaart. Al die miljoenen mensen moeten overdag overal en nergens heen en dat vereist een geavanceerd openbaar vervoer systeem. Nou dat hebben ze hier.

De taxi. Daar rijden er hier 18.000 van rond. Rood voor op Hong Kong Island (waar ik zit) en Kowloon (1e stukje vaste land) en groen voor de buitengebieden, de zogenaamde New Territories. Op uitzonderingen na (vliegveld bijvoorbeeld) is gebiedsoverschrijding absoluut niet toegestaan. Gebeurt dus ook niet. Wachten op een taxi is er niet bij. Hand omhoog en binnen enkele seconden staat er een voor je neus. Van de tarieven kunnen wij in Nederland alleen maar dromen. De rit begint op 18 Hong Kong Dollar (HKD), zeg € 1,60, en daar eindigt het meestal ook. Tenzij je 30 km naar het vliegveld rijdt, dat kost zomaar €30,- met z’n 3en… De taxi’s zijn geen eigendom van de rijders maar worden geleased van de overheid. Het zijn dus meestal wel eigen rijders. Ik ben er nog niet helemaal achter maar ze moeten verrekte veel ritjes maken om maandelijks geld te verdienen. Ze zijn dus vaak oververmoeid en slapen gewoon in de taxi. De laatste rit vaak naar het vliegveld (levert het meeste op), daar slapen in de auto en ’s ochtends vroeg weer met passagiers naar de stad. Taxi’s worden erg veel gebruikt dus lang wachten hoeven ze nooit. Overigens zijn er zo’n 380.000 auto’s in Hong Kong. Op een bevolking van 7 miljoen (geregistreerd dus zonder illegalen!) is dat relatief heel weinig. Het een zal met het ander te maken hebben. De auto’s die hier dan wel rijden zijn niet zelden van een belachelijk duur soort. Spykers, Masserati’s, Lamborghini’s, Porsches en Ferrari’s, je ziet ze hier allemaal in het wild. ‘Flashy boys en girls’ erin, hoop kabaal maar niemand kijkt er hier van op. Behalve ik dan….
De bus. Veel Engelse dubbeldekkers, maar wel modern dan met flatscreens, airco, alles er op en er aan dus. Rijden er hier ruim 13.000 van rond. Altijd vol, rijden continu door en ook weer voor enkele centen. Hier kun je al met je OV-kaart betalen. Dat is niets anders dan een magneetkaart die je op kunt laden. Tegen een lezer aan houden en het saldo gaat er af. De routes zijn voor mij, en bezoekers in het algemeen denk ik, wat ingewikkeld. Wel lachen dus om een ‘tienertour’ te doen op een verloren zaterdag. In elke bus stappen die je tegenkomt en op het eindpunt uitstappen en rondkijken. Verwaal je, dan pak je gewoon weer en taxi voor € 1,60 terug en begint weer opnieuw met een andere bus. Wat kan je gebeuren….
De tram. Die is alleen op Hong Kong Island en rijdt kort gezegd van west naar oost met af en toe een afslag hier en daar. Simpel te doorgronden die routes en daarmee erg handig en leuk. Het zijn namelijk van die stalen dubbeldekkers, waar alle ramen open staan, die met maximaal 30 km/u door de massa beweegt. Waar je uitstapt maakt niet uit want de vaste prijs is een duizelingwekkende 18 cent (met de OV-kaart natuurlijk).
De metro en de trein. Weer net zo ingenieus als praktisch. De metro verbindt ook het eiland met het vaste land, alle buitengebieden en sluit zelfs aan op Zuid China (laatste treinstation). Met de OV-kaart ga je door een lezer in een poort, die registreert het startpunt, je rijdt naar je bestemming, die goed is te vinden door de duidelijke structuur van lijnen die kleuren hebben, bij het eindpunt ga je weer door een lezer en de kosten worden weer afgeboekt. Ook hier weer prijzen van centen tot enkele euro’s als je erg ver gaat. Upgraden naar 1e klasse kan ook. Gaat weer automatisch van je kaartje af. Is echter absoluut niet nodig want de metro’s zelf, maar ook het hele station, zijn smetteloos van staat. Bijzonder is ook dat het stelsel van stations veel gangenstelsels kent met winkels e.d. zodat het ook als ondergronds voetgangersgebied dient. Wel zo lekker als het buiten regent of 35 graden is. Vorige week kwam ik er achter dat het stelsel ook door koeriersdiensten wordt gebruikt. Honderden mensen die ’s ochtends het systeem ingaan en er de hele dag in blijven hangen zonder ‘uit te checken’. Helpers geven ze de te vervoeren goederen aan bij de stations. En aan het eind van de dag gaan ze het systeem weer uit in hetzelfde station waar ze naar binnen zijn gegaan die ochtend. Kosten….nada!
De Starferry. Met de tram waarschijnlijk het oudste en beroemdste vervoermiddel in HK. Oude pontjes van 2 verdiepingen die maximaal een man of 400 van eiland naar vaste land brengen. Verschillende pieren en continue in de vaart. Het blijft wel HK natuurlijk, tijd is geld! Een overtocht, met je OV-kaart uiteraard, kost iets van 20 cent. Maar er zijn ook veel veerdiensten naar de vele mooie andere eilanden die bij HK horen. Dit zijn moderne boten, groot en met straaltechniek, die met een bloedgang door de haven en kustwateren cruisen. Ook hier ga ik regelmatig op een onbekende boot en zie wel waar ik uit kom. Zo kwam ik ook op het in Wachtum bekende Cheung Chau terecht. Maar daar gaat Kees meer over vertellen geloof ik…
Vliegen. Na de trein komen de meeste mensen hier met het vliegtuig binnen. De luchthaven is ruim 10 jaar geleden gebouwd op Lantau, het grootste eiland. Daartoe is het eiland deels afgegraven, zijn er wegen gebouwd en, op dat moment, de grootste bruggen ter wereld. De auto’s rijden boven, de treinen onder… Zo’n 30 km vanaf HK Island. Tot die tijd lag de luchthaven letterlijk midden in de stad op een baan midden in de haven. Alleen zeer ervaren piloten met speciale training mochten op HK landen en opstijgen. Ik heb verhalen gehoord van mensen die in die tijd veel op HK vlogen. Bij het stijgen en landen kon je bij de mensen in de flats de tv letterlijk aan zien staan…. Die vliegtuigen vlogen gewoon tussen de gebouwen door! Een fijn tafereel als je ook nog bedenkt dat het hier in het tyfoonseizoen erg kan spoken…. Nooit wat gebeurd trouwens.
Uitzonderingen. Met uitzonderingen kun je een OV systeem als in HK niet handhaven. Sommige vervoer is voor ouderen en kinderen iets goedkoper maar in de regel betaalt iedereen hetzelfde. Dat is simpel dus. Het is ook de lage prijs die dat systeem mogelijk maakt. Realiteit blijft dat een groot deel van de mensen het zich niet kan veroorloven te betalen voor het reizen en voornamelijk van de benenwagen afhankelijk is. Maar dat wordt door lagere prijzen toch niet opgelost zo redeneren ze hier. En waarschijnlijk hebben ze nog gelijk ook. Toch fijn dat we in Nederland een paar miljoen kapot smijten aan het onderzoeken van systemen die hier allang bestaan. Nederland is het land van compromissen en uitzonderingen, en daar gaat dit dus niet werken.

Gokken: Dat is in HK gek genoeg verboden. Zou je niet verwachten als je half China in het casino van Groningen ziet zitten. Uitzondering is paardenrennen. En die uitzondering wordt dan ook goed aangepakt. Op enkele avonden per week zijn er hier in HK op de renbanen van Sha-Tin en Happy Valley (bekend van de laatste Olympische Spelen) races. Overal in de stad zijn gokkantoren (mega groot en modern) waar vader zijn zoon leert hoe te gokken. Het familiekapitaal is niet zelden inzet bij dit tafereel. Chinezen zijn, ook wat dat betreft, ras-opportunisten. Alles of niets ole…ole…. Door een relatie was ik uitgenodigd op de renbaan van Sha-Tin en mocht zelfs de skybox in. Nummer 600 en nog wat…. De Hong Kong Jockey Club is dan ook de grootste belastingbetaler van HK! Ze doen overigens ook veel aan maatschappelijke zaken zoals het aanleggen van sportaccommodaties voor de jeugd. Net als in Nederland de Johan Cruyff Foundation doet zeg maar.
Er wordt natuurlijk ook op andere manieren gegokt. In de haven liggen een paar enorme cruiseschepen die ’s avonds afgeladen naar de buitenterritoriale wateren gaan en het eten, drinken en gokken kan beginnen….wel een dikke portemonnee en creditcards vereist.

Shoppen: ‘Shop till you drop’ is hier uitgevonden. Talloze enorme winkelcentra, de zogenaamde shoppingmalls, waar alle bekende merken vertegenwoordigd zijn. Niet met een kleine unit maar kneiters van winkels met portiers en een massa aan personeel. Alleen van Louis Vuiton zijn hier al meer dan 10 filialen heb ik mij laten vertellen. Veel Hong Kongers zijn rijk en ook expats (buitenlanders die hier tewerk zijn gesteld) hebben een hoop te besteden. Maar de crisis heeft hier hard toegeslagen. De grootste besteding is door de Chinezen die naar HK komen en zich helemaal uit laten kleden. Geld speelt bij die mensen geen rol. Ik heb hier busladingen Chinese vrouwen gezien die ’s ochtends gedropt worden, voor 10 duizenden euro’s shoppen, de tassen in de bus smijten, gaan lunchen en het ’s middag vrolijk nog een keer over doen…. Op de terugreis is de lading van de bus meer waard dan de bus zelf..! Vaak worden ze door de organisatie gericht naar winkels en producten geleid die niemand kent. Toch wordt het voor veel te veel geld gekocht want stel je voor dat de buurvrouw iets heeft wat jij niet hebt. De mannen hebben zo hun eigen uitgaven. Die komen met bakken contanten de grens over (wat natuurlijk eigenlijk niet mag) en kopen hier in contacten veel vastgoed op. Dat houdt de prijzen hier, ondanks de crisis, nog een beetje op peil. De HK overheid vindt het dus allemaal wel best.

Aan de andere kant zijn hier de vele marktjes en kleine winkeltjes bestierd door de lokalen en veel buitenlanders. Hier zijn de prijzen erg laag maar weet je ook zeker dat het een goede namaak betreft. Eigenlijk illegaal maar wordt gedoogd. Ook die mensen moeten van de straat gehouden worden en kunnen zo in hun inkomen voorzien. Een vergunning hebben ze wel weer nodig (die moeten ze kopen natuurlijk), daar wordt ook streng op gecontroleerd. Uitermate leuk om rond te lopen in dit soort gebieden en winkelcentra. Kan Kees wel over meepraten want zijn vakantiewoning zit boven zo’n winkelcentrum.

Tot zover maar voor vandaag want het verhaal wordt al weer veel te lang. Misschien dat ik de komende weken nog een 2^de poging waag. Het is wat lastig foto’s mee te sturen maar ik doe wel een poging. En anders is het misschien wel leuk om op een zaterdagmiddag in De Kom een fotopresentatie te laten draaien. Nadeel is dan wel dat de meesten het dan zondag weer vergeten zijn…..

Groeten,

George

terug