Aussie rules

Na een aantal zeer fraaie verhalen van de Geertsema’s leek het mij wel eens tijd om wat te vertellen over mijn belevenissen in Australie.

Ik ben begin september deze kant op gegaan om hier een half jaar te vertoeven in het kader van een stage voor mijn opleiding Agrotechnologie. Deze stage doe ik bij het bedrijf gps-Ag te Kangaroo Flat (Victoria) die onder andere importeur is voor Autofarm GPS-systemen om trekkers recht over een perceel te laten rijden. Echter is het bedrijf wel iets uitgebreider dan een gewone importeur en verzinnen ze hier ook van allerlei vernuftige handigheidjes om het landbouwverkeer op het rechte pad te houden.

Toen ik hier net in Australie aankwam viel ik met mijn neus in de boter; de AFL (Australian Football League) liep op z’n eind en dat gaf mij de kans om eens een kijkje te nemen bij deze uitermate populaire sport hier. De sport heeft wel wat weg van rugby, maar is toch weer totaal anders. Het verschil zit em in de ‘Aussie rules’, zoals het spelletje ook wel genoemd wordt. De ovale bal wordt vooral rondgetrapt en als iemand hem vangt mag hij vanaf daar een vrije trap nemen. Het doel is om de bal tussen twee palen door te trappen. Op de kopse kanten van het veld staan vier palen, een raak schot tussen de twee middelste palen telt voor 6, links of rechts hiervan levert slechts een punt op. Om dit allemaal te begrijpen ben ik samen met mijn huisgenoot naar the Melbourne Cricket Ground geweest om hier de halve finale te kijken. Dit was donders mooi om te zien en de regels werden mij ook een stuk duidelijker.

Na een lokale ‘grand final’ gezien te hebben in Bendigo, was het een dikke week geleden tijd voor de grote AFL grand final, the Cats tegen the Hawks. Dit hield voor mij in om samen met een partij Aussies, waaronder een stel gps-Ag-ers, in het zonnetje dit geheel via een televisie te aanschouwen onder het genot van enkele alcoholische versnapperingen. The Hawks trokken aan het langste eind en dat moest gevierd worden. Maar dit feest verliep wat anders dan ik verwacht had.

Na een aantal kroegen vereerd te hebben met een bezoek, zouden we ergens in een kroeg een trap op gaan waar een nog groter feest gaande zou zijn. Helaas weigerde mijn creditcard dienst en werd ik even later zonder pardoes de kroeg uitgezet. Totaal verbouwereerd vroeg ik toen in mijn best Engels: “What the fuck is going on?” Dit werd beantwoord door iemand die mij beetnam en probeerde mee te nemen. Ik zei nog: “Fuck off!”, maar luttele seconden later zat ik achter in een boevenwagen. In wat voor avontuur was ik nu weer beland? Onderweg naar de ‘copshop’ probeerde ik een gesprekje aan te knopen met mijn reisgenoot in het busje, maar die kon me weinig vertellen. Ik kon er allemaal wel om lachen, maar hij zei dat ik me rustig moest houden. Eenmaal op het politiebureau was er tijd voor een korte uitleg alvorens ik naar mijn cel werd gebracht. Ik had “Fuck off!” tegen een agent gezegd. Blijkbaar was dit een grove overtreding van de Aussie rules. Ik werd naar een betonnen hokje gebracht waar nog een grote crimineel vertoefde, die erg gevaarlijk scheen te zijn. Nou, daar lig je dan, na drie weken Down Under op een betonnen bed met een of andere rare knakker in een politiecel! 

Na vier uurtjes rillen van de kou werd ik dan eindelijk bevrijd met de mededeling dat ik waarschijnlijk ‘on the wrong time at the wrong place’ was. Nog even op de foto met een nummer voor mijn borst en ik mocht weer richting huis. Wat een belevenis.

Nou, hier laat ik het maar bij voor nou. Ik zal later nog wel eens een keer wat vertellen over mijn belevenissen hier, want die zijn er genoeg! Wie weet overtreed ik wel weer een van de Aussie rules...

Cheers,

Hans IJken 

hansijken@hotmail.com

  terug