Ameland 2009,
Vrijdag 26 juni 2009 was het eindelijk zover. De dames van VMTP gaan beach volleyballen op Ameland. In de week voor het vertrek is er nog behoorlijk wat mail verkeer geweest over wie wat mee neemt, hoe laat we vertrekken, wie er rijdt etc, etc, etc. Maar ook over een spoedklusje voor een kaakchirurg en een schouderoperatie.
Gelukkig voor Roelienke heeft Margriet een hele knappe dokter kunnen regelen en zo was Roelinke, zonder verdoving, op tijd speelfit voor Ameland. Helaas voor Joke Nikkels, was niet tijdig een herstel mogelijk. Zij kon vrijdag de 26ste onder het mes. Een geluk bij een ongeluk, want ze stond nog op de wachtlijst.
Vrijdagmiddag om 14.00 uur had iedereen zich verzameld bij “de Kom”. Na wat “wijze” woorden van toch nog iets verontruste mannen konden we dan eindelijk vertrekken. Voor Leeuwarden hebben we nog een korte plaspauze (Tja 13 dames op stap, dan moet er altijd wel iemand naar de wc). Konden we om 16.30 uur de boot nemen naar Ameland.Op de boot werden we eerder misselijk van het vele snoep dat iedereen mee had, dan van de zee.
Bij aankomst zijn we door de aardige chauffeur van de bus voor vakantiecentrum De Kuul afgezet waar de fietsen al klaar stonden. Na de indeling van de kamers en het ophalen van de boodschapjes kon het grote genieten beginnen, heerlijk op het terras wijntje, biertje en een knabbeltje. ’s Avonds met z’n allen op de fiets naar Hollum waar we heerlijk hebben gegeten van het volleybal menu. Ook daar was het dat Albertje de eerste mannen al aan de haak had geslagen. (zie foto). Na een korte strand inspectie hebben we nog wat na zitten kletsen. Iedereen ging op tijd naar bed want zaterdag moest er natuurlijk gevolleybald worden. Na wat geklets en nog een verhuizing, blijkt dat dames ook kunnen snurken, werd het dan eindelijk rustig in “De Kuul”.
Zaterdagmorgen om 8.00 uur stond het ontbijt voor ons klaar. Na een stevig ontbijt zijn we vertrokken richting het strand bij de vuurtoren.
Op het strand lagen meer dan 120 volleybalvelden op ons te wachten. Na het aanmelden van onze teams was het wachten op de tegenstanders. Tegen 10 uur was iedereen zo ver en kon het beachvolleyballen beginnen. En dat ging nog niet zo gemakkelijk als wij dachten. Zand, zon, zee, wind en kleding van de tegenpartij waren factoren waar we even aan moesten wennen. Na een poosje spelen kregen we allemaal de slag te pakken.
’s Middags hebben we geluncht in het strandpaviljoen waar we de kunst af konden kijken van de heren van de eerste divisie. Daar leek het spelletje een stuk makkelijker te gaan en de bal had veel minder last van de wind. Onze conclusie: bij ons waaide het veel harder en de heren speelde met een zwaardere bal. Na de lunch werden de teams opnieuw ingedeeld in verschillende pools om zo op niveau verder te kunnen spelen. Tegen vijf uur zijn we allemaal, moe maar voldaan en zelfs hier en daar een wedstrijdje gewonnen teruggefietst naar de Kuul waar iedereen al het zand kon gaan afspoelen en insmeren met de after sun.
’s Avonds met z’n allen gegeten bij de pizzeria in Hollum. Volgens Marianne maakten ze hier de lekkerste pizza’s van heel Ameland. Volgens ons deskundige jury-rapport bleek dat ook zo te zijn. Na de pizza was het de hoogste tijd om met ons Veteranen team de tent onveilig te maken. Dus, iedereen weer op de fiets en op naar de tent. Daar troffen wij een bejaarde herenband aan waarvan de zanger zich af en toe vergiste in de keuze van de liedjes en zijn stembereik. Later ontdekten wij (via één van onze bronnen) dat dit de begeleidingsband was van Jannes. Ook zij kenden het nummer “in de blote kont” en ook op Ameland waren een aantal heren die het niet konden laten…….. Het blijft een lullig gezicht als het nummer is afgelopen en naast je staat een heren team met allemaal de broek op de enkels........ Gelukkig hebben we er allemaal goed om kunnen slapen.
Zondagmorgen konden we uitslapen en om 10.00 uur was de tafel weer gedekt voor een heerlijk ontbijt. Tegen 12 uur was iedereen zo ver om een kopje koffie te gaan drinken op een van de vele terrasjes. Daarna met z’n allen doorgefietst naar de vuurtoren waar de 2e dag van het toernooi was begonnen. Wij hadden ervoor gekozen om de zondag te gebruiken om heerlijk bij te komen. We hadden nog een druk programma buiten het volleyballen om. Ten eerste moest alles aan etenswaren opgegeten worden, zelfs de eieren van het ontbijt werden meegenomen naar het strand. Daarnaast moest het vragenlijstje nog afgewerkt worden. Op deze lijst stonden vragen over hoe je jouw huidige partner hebt ontmoet en wat er nou zo aantrekkelijk aan hem was/is. Maar ook verslavingen en bepaalde frequenties in combinatie met tegoedbonnen werden besproken. Maar, u als lezer van dit verslag begrijpt natuurlijk dat dit “inside information” is en zoals het bekende spreekwoord al zegt: “What happens on Ameland, stays on Ameland”!
Om 15.00 uur was het de hoogste tijd om ons boeltje weer in te pakken en te vertrekken richting boot. We wilden niet al te laat van het eiland vertrekken en onderweg moest er natuurlijk nog een hapje gegeten worden.
Tegen negen uur kwamen we moe maar zeer voldaan weer aan in Wachtum. Daar was welgeteld één echte man die zijn vrouw stond op te wachten. Nu weten wij niet of dit aan het feit ligt dat het om een pas getrouwd stel ging.
Het was een heerlijk weekend met veel zon, plezier en gezelligheid, iets wat zeker voor herhaling vatbaar is.
Vanaf vrijdag 4 september om 20.30 uur gaan we weer lekker ballen in “De Kom”. Liefhebbers zijn van harte welkom!
Wij wensen jullie een Fijne Zomer!
De dames van VMTP te Wachtum
redactie note:
Mochten er nog meer foto's komen van dit volleybalfestijn!!?? (HINT) dan plaatsen we deze alsnog